Het gebruik van algemene voorwaarden en de Battle of Forms: Welke algemene voorwaarden gelden wanneer beide partijen verwijzen naar eigen algemene voorwaarden?

 

contractenOp 18 maart 2014 heeft het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch (vindplaats: ECLI:NL:GHSHE:2014:748) een uitspraak gedaan over het bekende fenomeen “battle of forms”. Dit betreft de vraag welke algemene voorwaarden van toepassing zijn wanneer beide partijen (aanbieder en acceptant) verwijzen naar de toepasselijkheid van hun eigen algemene voorwaarden. Volgens het geldend recht komt aan de tweede verwijzing naar (eigen) algemene voorwaarden geen werking toe wanneer daarbij niet tevens de toepasselijkheid van de in de eerste verwijzing aangegeven algemene voorwaarden uitdrukkelijk van de hand wordt gewezen. De vraag die in de onderhavige zaak door het Hof is beantwoord gaat over de invulling van het begrip uitdrukkelijk.

De casus: Buva en VDL sloten met elkaar een koopovereenkomst. Buva kocht producten van VDL (kitkaders) en VDL moest deze producten aan Buva leveren. Er vond een offerte traject plaats welk traject uiteindelijk resulteerde in het plaatsen van een order door Buva bij VDL.

In de offerte van VDL stond vermeld:

“Tenzij uitdrukkelijk anders is bepaald zijn op al onze offertes en leveringen door onze sektie Metaal van toepassing (…) en door onze sektie Kunststoffen: de Algemene Voorwaarden van de Producenten Vereniging Thermoplasten (PVT) onderdeel van de Federatie NRK (…)”

In de bestelopdracht van Buva stond vermeld:

“(…) Door acceptatie van deze inkoopopdracht verklaart u alleen de BUVA algemene inkoopvoorwaarden, (…) van toepassing te zijn.”

Het geschil: Na levering ontstond tussen partijen een geschil over de kwaliteit geleverde kitkaders van VDL. Buva was van mening dat VDL in haar verplichtingen was tekortgeschoten, en startte een procedure waarbij zij ontbinding van de koopovereenkomst vorderde, terugbetaling van de koopsom van Euro 48.900, en toewijzing eiste van geleden schade groot € 207.570,85. Onderdeel van de rechtsstrijd tussen partijen was o.a. de vraag wiens algemene voorwaarden van toepassing waren. De voorwaarden van Buva of de voorwaarden van VDL? De vraag was van belang omdat de algemene voorwaarden van VDL beperkingen bevatten ter zake de omvang van aansprakelijkheid.

Geldend recht: In het Nederlands recht geldt de vuistregel dat wanneer beide partijen verwijzen naar verschillende algemene voorwaarden, de overeenkomst tot stand komt met toepassing van de algemene voorwaarden van de partij die het eerst naar haar voorwaarden heeft verwezen, tenzij de toepassing van deze (eerste verwijzing naar) algemene voorwaarden bij de aanvaarding van het aanbod uitdrukkelijk van de hand wordt gewezen door de acceptant. Met andere woorden: degene die het eerst verwijst (bijv. in de offerte) wint, tenzij degene die aanvaardt (degene die de offerte accepteert) de eerste voorwaarden uitdrukkelijk van de hand wijst.

Wat is uitdrukkelijk?: Volgens vaste rechtspraak moet het uitdrukkelijk van de hand wijzen op een zodanige manier gebeuren dat het de aanbieder niet kan zijn ontgaan. Volgens Buva had zij uitdrukkelijk van de hand gewezen, nu zij niet alleen een zgn. afweerclausule in de algemene voorwaarden had staan, maar nu zij ook de bovenstaande tekst op de bestelopdracht had gedrukt met hetzelfde lettertype en –grootte, waarop bovendien VDL haar goedkeuringsstempel had geplaatst. Dit in tegenstelling, aldus Buva, van VDL die haar verwijzing had opgenomen in een standaardprint in klein, afwijkend lettertype onderaan haar briefpapier.

Het Hof is het niet met Buva eens. Het Het Hof oordeelt dat de verwijzing naar de eigen voorwaarden in de bestelopdracht van Buva een impliciete afwijzing inhoudt van andere algemene voorwaarden dan haar eigen voorwaarden, maar dat het geen uitdrukkelijke afwijzing als bedoeld en vereist in artikel 6:225 lid 3 BW. Wil sprake zijn van een dergelijke uitdrukkelijke afwijzing, dan zal volgens het Hof duidelijk moeten zijn dat andere voorwaarden worden afgewezen en welke voorwaarden worden afgewezen. Aan de precieze plaatsing van het stempel van VDL op de bestelopdracht kan naar het oordeel van het Hof geen zelfstandige betekenis worden toegekend. Met dat stempel is kennelijk een akkoord met de bestelopdracht gegeven.

Conclusie

Het afwijzen van algemene voorwaarden van uw contractuele wederpartij moet uitdrukkelijk plaatsvinden. Een afwijzende clausule in de eigen algemene voorwaarden is volgens vaste rechtspraak onvoldoende. Ook onvoldoende is een standaard tekst op een opdrachtbevestiging waarin u erop wijst dat slechts uw voorwaarden van toepassing zijn. De afwijzing is alleen succesvol indien deze expliciet is, en u de voorwaarden van uw contractuele wederpartij met naam en toenaam noemt en van de hand wijst.

Heeft u vragen over het gebruik van algemene voorwaarden?

Belt of mailt u gerust +31 (0) 183 513745 info@lexwoodlegal.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s